*چۏنڃـن چۏنڃـن بھارَنت کـَھْچَرا*

*چۏنڃن دِرَچْکـَـنت گۏن پُلّ و سر برا*

*دل بندِنت که بیایان من تی گورا*

*ھنچۏ موسم ھور و بھار بیت*

*گـُلان چاران مَئ دل بــڃ قرار بیت*

*دلا چۏنـِنت زری تئی ناما گری*

*سُچان ھرشپ تی یادا چۏ  اشکرا*

*مـَنا ھـَنچۏ که ذھنا دو گال کـَیت*

*دلا یَـکـّو تی مھرَئ ھیال کـَیت*

*برڃ کندان گَلا برڃ جیڗان دلا*

*بَرڃ گِرڃوان تی یادا چۏ جمبرا*

*دلا گرڃوان که دَمبُرتگ کـَـندَگان*

*نـَزانت یکـڃ چہ پَـیْما من زندگان*

*نـَـبان بــڃ تــَو اِدا مـَبی چَه من جدا*

*مِران بـڃ تــَو من رۏچــڃ دو صد برا*

شاعر: محمد روان بد